
به گزارش پرتال بازآفرینی شهری ، بازآفرینی شهری تنها بازسازی کالبد نیست ؛ احیای حیات اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی شهر است . تحقق این هدف بزرگ بدون همگرایی میان دولت ، بخش خصوصی و تشکلهای حرفهای ممکن نیست . از همین رو ، تفاهمنامه همکاری میان شرکت بازآفرینی شهری ایران و انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار و شهرساز را باید تلاشی در مسیر ساختارمند کردن همین همکاریها دانست — تفاهمی که هدف آن ، تلفیق ظرفیتهای سیاستگذاری و توان حرفهای در خدمت ارتقای کیفیت زندگی شهری است .
این تفاهمنامه که در تاریخ ۱۷ دی ۱۴۰۴ میان دو نهاد امضا شد ، مجموعهای از محورهای همکاری را در بر میگیرد که هرکدام میتوانند حلقهای از زنجیره تحول در نظام بازآفرینی کشور باشند . از همکاری در انجام مأموریتهای تخصصی و ارجاع ساختاریافته کارها به مهندسان مشاور گرفته تا ایجاد بانک اطلاعات شهری ، تدوین دستورالعملها و استانداردهای جدید و برنامههای آموزشی و ترویجی برای انتقال تجربهها — همه با هدف تقویت بنیانهای علمی و فنی این حوزه طراحی شدهاند .
یکی از بخشهای مهم تفاهمنامه ، تشکیل شورای راهبری مشترک است ؛ شورایی متشکل از اعضای هیئتمدیره دو طرف و متخصصان حوزه بازآفرینی که مأموریت آن ، برنامهریزی ، نظارت و هدایت مستمر همکاریهاست . این شورا قرار است هر دو ماه یکبار تشکیل جلسه دهد و مسیر اجرای مفاد تفاهمنامه را با نگاه راهبردی دنبال کند .
در واقع ، ما با این تفاهمنامه به دنبال آن هستیم که فرآیند همکاری میان شرکت و جامعه مهندسان مشاور را از سطح تعاملهای موردی ، به سطح همکاری نهادمند برسانیم ؛ مدلی که در آن ، دانش و تجربه مهندسان مشاور به عنوان پشتوانه تصمیمسازی در طرحهای بازآفرینی شهری قرار گیرد و در عین حال ، شرکت نیز بستر شفاف ، نظاممند و حمایتی لازم را برای فعالیت حرفهای آنان فراهم آورد .
به باور من ، نقطه قوت این تفاهم ، در دید بلندمدتی نهفته است که آن را هدایت میکند ؛ اینکه توسعه شهری باید در بستر دانش بومی، مسئولیت اجتماعی و همافزایی بیننهادی شکل گیرد . مهندسان مشاور با برخورداری از دانش و تجربه میدانی ، میتوانند مکمل سیاستگذاران در ارتقای کیفیت طرحهای شهری باشند ؛ همانگونه که شرکت بازآفرینی نیز با گستره ملی خود ، بستر اجرای این طرحها را در مقیاس کشور فراهم میکند . اگر بخواهم این گام را در یک جمله خلاصه کنم ، باید بگویم : این تفاهمنامه ، تلاشی برای عبور از جزیرهای عمل کردن بهسوی شکلگیری شبکه ملی بازآفرینی شهری ایران است — شبکهای که در آن ، هر نهاد از جایگاه خود برای تحقق هدفی مشترک عمل میکند : شهری انسانیتر ، منسجمتر و پایدارتر .


