به گزارش پرتال بازآفرینی شهری ، «طرح ویژه بافت تاریخی شهر دزفول» به میزبانی کمیته فنی شورایعالی و دفتر ترویج معماری ، طراحی شهری و بافتهای واجدارزش با حضور مسئولان استانی ، بررسی شد .
دومین جلسه بررسی «طرح ویژه حفاظت و احیای بافت تاریخی شهر دزفول» با تاکید بر لزوم تهیه طرحی یکپارچه و مبتنی بر چارچوب علمی و عملی با حضور سیداحمد حسینینیا ، مدیرکل دفتر ترویج معماری ، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش ، تیم مشاور تهیه کننده طرح ، مدیران استان و کارشناسان دفتر ترویج معماری در ساختمان دادمان برگزار شد .
در ابتدای این نشست ، مشاور طرح ضمن ارایه گزارش تکمیلی با تاکید بر ارزشهای بافت تاریخی شهر دزفول ، لزوم توجه به تمامی وجوه ارزشمند معماری ، شهرسازی ، اجتماعی و فرهنگی این شهر همچون آسیابهای آبی ، گذرها ، معماری دستکند و سایر موارد را مورد اشاره قرار داد .
شهردار ناحیه شهر دزفول نیز که در این نشست حضور به هم رساند ، با اشاره به ضرورت حفظ و استفاده از پتانسیلهای بومی منطقه و تلاش برای باززنده سازی صنوف و صنایع دستی در بافت ، برنامههای شهرداری دزفول را برای ایجاد «شهر موزه آجری» در دزفول و راهاندازی کارگاههای تولید انواع آجر سنتی برای تامین مصالح موردنیاز در مراحل مختلف فرایند مرمت و احیا ، برای مصارف داخلی شهر و برای صادرات به دیگر شهرهای کشور تشریح کرد .
حسینینیا ، مدیرکل دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش ، ضمن تشکر و قدردانی از مشاور ، مدیران استانی با تاکید بر اهمیت شهر دزفول به لحاظ فرهنگی و تاریخی ، بر ضرورت توجه به ارزشهای اصیل و حفظ و بهبود شرایط بافت با تکیه بر کمک سازمانهای مردم نهاد و مشارکت مستقیم مردم در کنار متولیان دولتی برای ساماندهی و بازآفرینی هویت تاریخی – فرهنگی بافت تاکید کرد .
وی همچنین داشتن دیدگاه رویداد محور را در برنامهریزیهای مشاور مورد تاکید مجدد قرار داد و به تشریح اهداف وزارت راه و شهرسازی از تعریف طرحهای حفاظت و احیای بافتهای تاریخی برای شهرها پرداخت .
یادآور میشود ، قرارداد «طرح ویژه حفاظت و احیای بافت تاریخی شهر دزفول ، در سال ۱۴۰۴ از طریق دفتر ترویج معماری، طراحیشهری و بافتهای واجدارزش وزارت راه و شهرسازی با مشاور طرح ، منعقد شد .
بر اساس اعلام دفتر ترویج معماری ، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش ، دزفول شهری نشسته بر گستره تاریخی – فرهنگی و ناظر بر عبور بیپایان رودخانه زیبای دز با قدمتی چند هزار ساله و ارزشهای بالای هویتی ، معماری ، فرهنگی و اجتماعی است . هر یک از ارزشهای یاد شده ذکر شده به تنهائی کافی است تا انگیزهای برای تلاش در راستای مستند سازی، حفظ و احیای بافت تاریخی – فرهنگی این شهر باشد .
این ارزشها شامل ارزشهایی مانند همزیستی و اختلاط قومیتی موجود در بافت ، شاخصههای معماری ارزشمند این خطه همچون تعالی «معماری آجری» در بناهای بافت تاریخی دزفول ، وجود گذرهای مسقف منطبق بر شرایط اقلیمی موسوم به«ساباط (سعباط)» ، اوج «معماری دستکند» متجلی شده در قمشها و شوادونها ، باورها و آئینهای مذهبی ساکنان است که سبب ایجاد مسیرهای آئینی خاص و تداوم همبستگیهای اجتماعی شده است .
مجموعه این عوامل در طول زمان ، باعث شکل گیری یک بافت تاریخی شده است که پس از گذشت سالیان متمادی از شکل گیری آن ، همچنان زنده و پویاست . اما این بافت برای ادامه بقای خود ، نیاز به برنامه ریزی و اقدامات اجرائی و مدیریتی دارد تا ضمن بهرهگیری و سامان بخشی به فرصتهای موجود در خود، تدابیری مناسب در خصوص تهدیدات مترتب بر آن نیز اندیشیده شود . تهدیداتی مانند عدم وجود شبکه فاضلاب مناسب دربافت ، جلوگیری از تخریبهای عمومی گسترده بناها ، صدور پروانههای ساختمانی نادرست در سنوات گذشته و دیگر مواردی که در این خصوص انجام شده است .
بیشک با توجه به محدودیت منابع دولتی ، نیل به این اهداف صرفا با اتکا به این منابع میسر نبوده و نیاز به ارائه راهکارهای تعاملی و مشارکتی شهروندان و ساکنان خواهد بود . همچنین توجه به ارزشهای فوق الذکر در راستای صیانت از اصالت بافت ، امری ضروری است و در این راستا نیاز است با تعیین متولیانی دلسوز ، متخصص و آگاه به روشهای مدیریتی ، اقدامات لازم در خصوص هدایت ساکنان در این بافت معمول شود .
