به گزارش پرتال بازآفرینی شهری ، معاون فنی و نظارت شرکت بازآفرینی شهری ایران در نشست با مسئولان شرکت نوسازی جنوب شرق تهران ، بر ضرورت تدوین یک مدل عملیاتی و گام‌به‌گام برای مداخله در سکونتگاه‌های غیررسمی تأکید کرد .
سید حمید موسوی با اشاره به تجربه‌های مختلف مداخله در سکونتگاه‌های غیررسمی ، اظهار کرد : پس از سال‌ها فعالیت در حوزه بازآفرینی ، همچنان نیازمند یک نقشه راه روشن هستیم که مشخص کند از چه نقطه‌ای باید وارد سکونتگاه شد ، سطح مداخله چگونه تعیین شود و چگونه ظرفیت‌های دستگاه‌های اجرایی ، بخش خصوصی ، املاک و ابزارهای قانونی برای اجرای پروژه‌ها به کار گرفته شود . وی چابهار را به عنوان یکی از محدوده‌های دارای اهمیت در این زمینه مطرح و بر تدوین یک مدل مشخص برای مداخله در این شهر تأکید کرد .
در این نشست ، مونا جزی مدیر توانمندسازی اجتماعی و اقتصادی شرکت نوسازی جنوب شرق تهران ، نیز با تشریح رویکرد پیشنهادی این شرکت ، بر ضرورت شناخت دقیق زمینه اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی سکونتگاه‌ها ، بازبینی و اعتبارسنجی مطالعات گذشته ، توجه به حقوق عرفی ساکنان ، بازسازی اعتماد و مشارکت ذی‌نفعان تأکید کرد و گفت : مداخله در این محدوده‌ها باید به صورت مرحله‌ای و با ایجاد یک «قرارداد اجتماعی بازآفرینی» میان دستگاه‌های مسئول ، ساکنان و سایر ذی‌نفعان دنبال شود .
محمدحسین اژدری ، مدیرعامل شرکت نوسازی جنوب شرق تهران ، نیز با اشاره به تجربه این شرکت در محله‌های اتابک و مینابی تهران ، از آمادگی برای ورود جدی و عملیاتی به حوزه توسعه‌گری و ارائه یک مدل اجرایی خبر داد و گفت : هماهنگی با دستگاه‌های اجرایی و استفاده از ظرفیت‌های مختلف می‌تواند به رفع مسائل زیرساختی و اجرای پروژه‌های محرک توسعه کمک کند .
وی همچنین ایجاد «موزه زنان نامدار ایرانی» در محدوده سیدملک‌خاتون و استفاده از ظرفیت طرح جدید محور خاوران را از جمله ایده‌های قابل پیگیری برای ایجاد محرک‌های توسعه در این محدوده‌ها عنوان کرد .
در پایان، بر استفاده از تجربیات شرکت نوسازی جنوب شرق تهران و تدوین یک مدل قابل اجرا برای چابهار با حضور دستگاه‌های مرتبط و ذی‌نفعان محلی تأکید شد ؛ مدلی که ضمن توجه به حقوق و ظرفیت‌های ساکنان ، از ایجاد انگیزه برای گسترش سکونتگاه‌های غیررسمی جلوگیری کرده و بتواند به‌عنوان الگویی برای مداخلات متناسب با شرایط سایر سکونتگاه‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد .
