شهر دوستدار کودک از جایی آغاز می‌شود که کودک فقط عابر پیاده یا استفاده‌کننده خدمات شهری نباشد ؛ بلکه صدایش در طراحی فضاها ، سیاست‌گذاری‌ها و تصمیم‌های مرتبط با زندگی شهری شنیده شود .
نوید سعید رضوانی مدیرعامل انجمن دوستدار کودک ، با تأکید بر این نگاه ، ویژگی‌های شهر کودک‌محور را تشریح کرد .
به گزارش پرتال بازآفرینی شهری ، نوید سعید رضوانی اظهار کرد : شهر دوستدار کودک تنها به ایجاد چند فضای بازی محدود نمی‌شود ، بلکه مجموعه‌ای از سیاست‌ها و اقدامات در حوزه حقوق کودک ، سلامت جسم و روان ، آموزش ، فرهنگ‌سازی ، محیط‌زیست ، معماری و برنامه‌ریزی شهری را در بر می‌گیرد .
وی افزود : مشارکت کودکان باید یکی از پایه‌های اصلی این رویکرد باشد و دیدگاه آنان در طراحی فضاهای شهری ، برنامه‌های فرهنگی ، محیط‌های آموزشی و تصمیم‌های مرتبط با زندگی روزمره‌شان مورد توجه قرار گیرد .
رضوانی با اشاره به ضرورت توسعه فضاهای عمومی مناسب برای کودکان گفت : پارک‌ها ، مراکز تجاری ، مدارس ، بیمارستان‌ها ، فرودگاه‌ها و دیگر اماکن عمومی باید متناسب با نیازهای کودکان طراحی شوند . این فضاها باید برای گروه‌های مختلف ، از جمله کودکان دارای اوتیسم ، کودکان نابینا و کم‌بینا و سایر کودکان دارای نیازهای ویژه ، قابل استفاده باشند .
مدیرعامل انجمن دوستدار کودک ادامه داد : عدالت شهری ایجاب می‌کند امکانات مناسب کودکان فقط در مراکز تجاری یا شهربازی‌های پولی متمرکز نباشد و در محله‌های مختلف ، فضاهای بازی و تفریحی رایگان ، ایمن و باکیفیت ایجاد شود .
وی آموزش ایمنی و فرهنگ ترافیک را از دیگر الزامات شهر دوستدار کودک دانست و گفت : ایجاد مینی‌پارک‌های ترافیکی می‌تواند کودکان را از سنین پایین با اصول عبور و مرور و رفتار ایمن در شهر آشنا کند و در کاهش آسیب‌های ترافیکی مؤثر باشد .
رضوانی در پایان تأکید کرد : تحقق شهر دوستدار کودک به همکاری میان شهرداری‌ها ، نهادهای آموزشی و سلامت ، سازمان‌های مردم‌نهاد ، بخش خصوصی ، خانواده‌ها و خود کودکان نیاز دارد ؛ شهری که در آن حقوق ، امنیت ، سلامت ، آموزش ، بازی و مشارکت کودکان بخشی از فرایند برنامه‌ریزی و مدیریت شهری باشد .
