ضرورت اجرای «برنامه اقدام مشترک» و توسعه مسکن تدریجی برای ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی

به گزارش پرتال بازآفرینی شهری ، در نشست مشترک اعضای کارگروه شهرسازی مجمع تشخیص مصلحت نظام با مسئولان سازمان ملی زمین ، مسکن و بازآفرینی ، راهکارهای مواجهه مؤثر با سکونتگاه‌های غیررسمی ، بهره‌گیری از ابزارهای نوین سیاست‌گذاری و لزوم مداخله هماهنگ بین‌بخشی برای بهبود شرایط زیستی محلات هدف بررسی شد .

اعضای کارگروه شهرسازی مجمع تشخیص مصلحت نظام با حضور در دفتر عبدالرضا گلپایگانی ، عضو هیأت مدیره سازمان ملی زمین و مسکن ، ابعاد مختلف چالش‌های سکونتگاه‌های غیررسمی و راهکارهای مقابله با گسترش آسیب‌های ناشی از این پدیده را مورد بحث و تبادل نظر قرار دادند .

در دومین نشست اعضای کارگروه مجمع که با هدف ارزیابی اقدامات انجام‌شده برای ساماندهی محلات هدف به‌ ویژه با تمرکز بر موضوع سکونتگاه‌ها برگزار شد ، کمال نوذری ، مدیرکل دفتر ستاد ملی بازآفرینی شهری ، گزارشی از روند برگزاری جلسات ستاد در سطوح استانی و شهرستانی ارائه کرد .

وی ضمن تشریح اقدامات انجام‌شده به پروژه‌های اجرا شده و طرح‌های در دست اجرا اشاره کرد و تصویری از روند مداخله و عملکرد دستگاه‌های مسئول در این حوزه ترسیم نمود .

در ادامه، اعضای کارگروه شهرسازی مجمع تشخیص مصلحت نظام دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را برای مواجهه مؤثر با سکونتگاه‌های غیررسمی مطرح کردند . «مهاجرت معکوس» ، «توسعه الگوی شهرسازی در استطاعت» ، «مسکن تدریجی» ، «بهره‌گیری از ابزار انتقال حق توسعه» ، «اجرای طرح کلید به کلید» و «استفاده از سیاست‌های تشویقی» از جمله راهکارهای مطرح‌شده در این نشست برای بهبود شرایط سکونتی و ساماندهی این محلات بود .

مسعود زریبافان ، رئیس کارگروه شهرسازی مجمع تشخیص مصلحت نظام ، با تأکید بر ضرورت توجه جدی به سکونتگاه‌های غیررسمی ، گفت : هزینه ساماندهی این سکونتگاه‌ها قطعاً از هزینه نکردن کمتر است ، چرا که بی‌توجهی به این محلات می‌تواند زمینه‌ساز گسترش بزهکاری و انواع آسیب‌های اجتماعی شود .

وی یکی دیگر از پیامدهای تداوم وضعیت نامناسب این سکونتگاه‌ها را بزرگ‌نمایی و عادی‌سازی فقر دانست و افزود : هنگامی که فقر به پدیده‌ای عادی در جامعه تبدیل شود ، حساسیت اجتماعی و اراده لازم برای مقابله با آن نیز به‌تدریج کاهش می‌یابد ؛ از این رو ، ساماندهی این محلات صرفاً یک اقدام کالبدی و عمرانی نیست ، بلکه ضرورتی اجتماعی برای جلوگیری از تعمیق نابرابری‌ها و آسیب‌های شهری به شمار می‌رود و مجمع به این موضوع نگاهی ویژه دارد .

عبدالرضا گلپایگانی نیز در این نشست با اشاره به راهکارهای مطرح‌شده برای ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی ، اظهار کرد : در محلاتی که با شرایط حاد سکونتی مواجه هستند ، تدوین طرح جامع متناسب با نیازها و الزامات بازآفرینی شهری در دستور کار قرار می‌گیرد تا مداخلات بر اساس ویژگی‌ها و مسائل خاص هر محله طراحی و اجرا شود .

وی با تأکید بر ظرفیت مسکن تدریجی در بهبود وضعیت سکونت خانوارها افزود : این رویکرد می‌تواند راهکار مناسبی برای ساکنانی باشد که توانایی بازسازی و بهسازی خانه‌های قدیمی خود را دارند و می‌توانند با استفاده از این الگو ، به‌تدریج کیفیت سکونت خود را ارتقا دهند .

گلپایگانی همچنین «برنامه اقدام مشترک» را مهم‌ترین رویکرد در پیشبرد برنامه‌های بازآفرینی شهری دانست و تصریح کرد : در چارچوب این برنامه ، همه دستگاه‌ها و اعضای ستاد ملی بازآفرینی شهری در فرآیند اجرا مشارکت می‌کنند و مسئولیت ساماندهی محلات از یک دستگاه خاص فراتر رفته و به یک اقدام هماهنگ و بین‌بخشی تبدیل می‌شود .

در پایان این نشست ، بر ضرورت بهره‌گیری از ظرفیت دستگاه‌های مختلف، استفاده از ابزارهای متنوع سیاست‌گذاری و اتخاذ راهکارهای متناسب با شرایط هر محله تأکید شد ؛ رویکردی که می‌تواند زمینه‌ساز عبور از مداخلات پراکنده و حرکت به سمت ساماندهی پایدار سکونتگاه‌های غیررسمی باشد .

submit comment
0 Comment

What is your opinion about this article?

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *